LOK-actueel MAART 2007
|
Slechthorenden in de gemeente van Christus (2). Dit is een vervolg op het artikel in het vorige nummer. Niet alles is mogelijk op u van toepassing maar haal er uit wat voor u belangrijk is. De techniek staat niet stil. Gelukkig maar. Want dit heeft slechthorende mensen de afgelopen jaren veel geholpen. Ook in de kerk. Uit een enquête is bijvoorbeeld gebleken: in elk kerkgebouw is een ringleiding aanwezig. In steeds meer kerken ook een beamer. Prachtige middelen die we krijgen van onze God. Zo ervaren we dat Hij ook voor zijn slechthorende kinderen blijft zorgen. Tegelijk zijn meer aanpassingen nodig. Want wat geldt in de ‘gewone’ maatschappij, geldt ook in de kerk. Persoonlijk contact gaat meestal wel goed. Dus de eigen ambtsdragers (predikant, wijkouderling en -diaken) kunnen goede zorg bieden. Maar daarnaast zijn er ook in de gemeente veel activiteiten voor meerdere personen bij elkaar. Wat betekent dit voor je slechthorende broer of zus? Gemeenteavonden? Te veel gepraat. Wijkavonden? Bijna niet te volgen. Gewoon die gezellige, losse gesprekjes na de dienst en bij gemeente-uitjes? Veel gaat aan hem of haar voorbij. Bijbelstudieverenigingen? Vaak te groot. En tijdens de kerkdiensten? Zonder beamer missen ze erg veel. En met beamer? Meestal worden de liederen geprojecteerd. En daarnaast nog thema en verdeling (of een samenvatting) van de preek. Prachtig dat dit gebeurt. Toch is het ook vreemd. Allereerst kun je je afvragen of slechthorende kinderen van God minder nodig hebben dan hun horende broers en zussen. Bovendien: wat gebeurt er de rest van de dienst? Ben je slechthorend, dan kun je bijna nooit goed meebidden. Niet goed meeleven aan de hand van kerkenraadafkondigingen! Dienst in, dienst uit. Zondag in, zondag uit. Je hele leven lang! Hoe kun jij als slechthorend kind van God zo groeien? In geloof en hoop en liefde voor God en voor je medemensen? Voor alle duidelijkheid: dit komt natuurlijk niet voor uit onwil. Vaak is het door onwetendheid. Maar toch gebeurt het in de gemeente van Christus. De gemeente waarin niemand ongetroost mag leven. Dus: zonder steun en meeleven. Vooral om die reden is dit stuk geschreven. Om beter zorg te kunnen geven aan onze dove en slechthorende broers en zussen. We zijn immers samen gemeente van Christus! Dit betekent allereerst: zoek je slechthorende broer of zus op. Als predikant. Als ambtsdrager. Als broer of zus. En vraag daarbij vooral aan de slechthorende persoon zelf waar je op moet letten. Zo leer je elkaar beter kennen, met al je mogelijkheden en onmogelijkheden. En lukt het niet? Of zie je er tegen op? Vraag dan hulp van de predikant voor doven en slechthorenden. Bel me gerust op. Ik ben er voor! Samen met Lia Visscher, medewerkster van Dit Koningskind. Zij is speciaal aangesteld voor de maatschappelijke zorg aan dove en slechthorende mensen in onze kerken. Overal waar slechthorendheid het contact met eigen ambtsdragers en/of gemeenteleden moeilijk of onmogelijk is, willen wij graag helpen. Daarom willen we ook in kaart brengen hoeveel slechthorende mensen er zijn in de Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt. En welke zorg zij precies nodig hebben. (Daarbij gaat het niet zozeer om ouderdoms-slechthorendheid. Maar allereerst om gemeenteleden die vanaf hun geboorte slechthorend zijn. Of dat op jonge(re) leeftijd zijn geworden.) Een paar jaar geleden hebben we een brief gestuurd aan alle kerkenraden. Voor hun slechthorende gemeenteleden. Met het verzoek te reageren. Helaas zijn er erg weinig reacties op gekomen (een stuk of vijf)… Onze bedoeling was: een landelijke ontmoetingsdag organiseren over slechthorenden in de kerk. Dat is nog steeds ons plan. Dan kunnen ervaringen uitgewisseld worden. Niet alleen negatief, maar ook positief. Dus bent u of kent u een slechthorende? Neem contact op met een van ons beiden. En vertel ons hoe het met je gaat. Vooral in je kerkelijke gemeente. Ook als alles naar je zin is geregeld: je voelt je echt op je plek in je gemeente. Zo hopen we in kaart te krijgen hoe de zorg voor slechthorende broeders en zusters geregeld is. Of beter geregeld kan worden. Ieder kind van God is immers zijn aandacht en zorg waard!
Ds. Tjerk van Dijk Lia Visscher-Gelderblom |